Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014

Πατάτες γιαχνί με κάπαρη και ελιές

Υλικά:

5 πατάτες σε μεγάλα κομμάτια
2 κρεμμύδια σε σκελίδες
3-4 σκ. σκόρδο χοντροκομμένες
1/2 φλ. τσαγιού μαύρες ελιές χωρίς κουκούτσι
2 κ.σ. κάπαρη ξεπλυμένη από το αλάτι
400 gr. ντομάτα τριμμένη
Μαϊντανός ψιλοκομμένος
2 φύλλα δάφνης
Ρίγανη
Πιπέρι
Πάπρικα
Αλάτι
Λίγη ζάχαρη
Ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

Σοτάρω σε κατσαρόλα με λίγο λάδι κατά σειρά τα κρεμμύδια, τα σκόρδα και τις πατάτες. Προσθέτω τις ελιές και την κάπαρη. Ανακατεύω και προσθέτω τη ντομάτα, τη δάφνη και το μαϊντανό και βράζω προσθέτοντας λίγο νερό μέχρι να γίνουν οι πατάτες (περίπου 30'). Στο τέλος προσθέτω ρίγανη και σερβίρω.

ΚΑΠΑΡΗ ΤΗΝΟΥ SUPERFOODS

Παράπλευρα κέρδη από την καλλιέργεια κάπαρης

Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο τους λόγους για τους οποίους κάποιος θα καλλιεργούσε κάπαρη. Η κρίση δεν μας επιτρέπει να εισάγουμε τα πάντα όπως παλιά και θα πρέπει να στραφούμε στον πρωτογενή τομέα και στην πραγματική οικονομία. Να δημιουργήσουμε πηγές ανάπτυξης και απασχόλησης και επιστροφή των νέων ανθρώπων στην παραγωγή.

Υπάρχουν όμως και κάποια παράπλευρα κέρδη από την καλλιέργεια της για την φύση και κατ'επέκταση για τον ίδιο τον άνθρωπο. Μερικά από αυτά είναι:

-Η εκμετάλλευση της άγονης γης που δεν προσφέρεται για άλλου είδους καλλιέργεια και μπορεί να φιλοξενήσει κάπαρη η οποία δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις σε γόνιμα εδάφη.
-Η οικονομία νερού στην καλλιέργειά της. Οι μικρές απαιτήσεις της σε νερό δεν προκαλούν κατασπατάληση των υδάτινων πόρων που τόσο έχουν υπεραντληθεί.
-Προστασία των εδαφών από τη διάβρωση. Εδάφη που έχουν εγκαταλειφθεί από τις νεότερες γενιές κινδυνεύουν κυριολεκτικά να εξαφανιστούν. Η κάπαρη με το ριζικό σύστημα που αναπτύσσει τα προφυλάσσει από τη διάβρωση.
-Η παραγωγή προϊόντος υψηλής διατροφικής αξίας με αμέτρητα οφέλη για τον ανθρώπινο οργανισμό.
-Σε μέρη όπου υπάρχουν δασικές εκτάσεις η κάπαρη δημιουργεί αντιπυρικές ζώνες, καθώς το καλοκαίρι διατηρεί τους χυμούς στους ιστούς της και εμποδίζει την επέκταση της φωτιάς.

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

Φιλέτο σολομού με σάλτσα μελιού και κάπαρης

Υλικά:
για 2 άτομα
2 φιλέτα σολομού
αλάτι, πιπέρι
λίγο ελαιόλαδο
2 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
1 κ.γ. κάπαρη
¼ φλιτζ. λευκό ξηρό κρασί
1 κ.σ. μέλι θυμαρίσιο
2 κ.σ. φυτική κρέμα 


Εκτέλεση:
Αλατοπιπερώνουμε τα φιλέτα, τα περιχύνουμε με λίγο λάδι και τα τοποθετούμε σε ένα τηγάνι κατάλληλο και για φούρνο. Ρίχνουμε τα κρεμμυδάκια και την κάπαρη και τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο, στις αντιστάσεις, για 6-7 λεπτά. Βγάζουμε το τηγάνι από τον φούρνο και το βάζουμε στη φωτιά. Τηγανίζουμε τα φιλέτα για μισό λεπτό από κάθε πλευρά και σβήνουμε με το κρασί. Μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ βγάζουμε τον σολομό και προσθέτουμε στο τηγάνι το μέλι και την κρέμα. Τα ανακατεύουμε και τα αφήνουμε μέχρι να δέσουν καλά. Συνοδεύουμε με ρύζι, σπαράγγια και μικρά καρότα.

Κάπαρη και φλαβονοειδή

Η κάππαρη, σύμφωνα με χημική ανάλυση που δημοσιεύτηκε στην «European Food Research (2000)», είναι πλούσια και σε φλαβονοειδή, όπως η κερκετίνη και η καμφερόλη.
Η κερκετίνη είναι ένα βιοφλαβονοειδές που αποτελεί μέρος των φυσικών χρωστικών πολλών φρούτων και λαχανικών.

Η κερκετίνη είναι τόσο ωφέλιμη για την υγεία μας που αξίζει πραγματικά να ασχοληθείτε μαζί της.
Αναλυτικά:
-έχει πανίσχυρη αντιοξειδωτική δράση και ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
-είναι πολύ καλό φυσικό αντιφλεγμονώδες και μεταξύ άλλων βοηθάει σε περιπτώσεις αρθρίτιδας.
-παρουσιάζει αντιισταμινική/αντιαλλεργική δράση .Ενδείκνυται για πρόληψη αλλεργικών καταστάσεων,άσθματος κλπ.
-υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι προλαμβάνει τον καρκίνο του προστάτη.
-προστατεύει τον εγκέφαλο από οξειδωτικό στρες.
-τέλος είναι πολύ σημαντικό ότι η κερκετίνη αυξάνει πολύ τα επίπεδα ενέργειάς μας και συνιστάται για περιπτώσεις χρόνιας κόπωσης. Η πλουσιότερη πηγή σε κερκετίνη είναι η κάπαρη.

Η καμφερόλη βρίσκεται και αυτή σε μεγάλη περιεκτικότητα στην κάπαρη και έχει συνδεθεί με μειωμένες πιθανότητες καρδιοπάθειας, για την αντικαρκινική της δράση και για την θεραπεία του λιπώδους ήπατος.

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014

Χειροποίητα ραβιόλια με γέμιση μανιταριών αρτυσμένα με τοματίνια, κάπαρη και δεντρολίβανο

Υλικά (για ένα άτομο):

για τα Ραβιόλια:
ένα αυγό
100γρ αλεύρι

για την γέμιση:
1 μανιτάρι πορτομπέλο
1 μανιτάρι πορτσίνι (και αποξηραμένο κάνει)
μία σκελίδα σκόρδο
αρκετό μαύρο πιπέρι (καρποί - όχι τριμένο)
ελάχιστο ελαιόλαδο

για το τελείωμα:
ελάχιστο ελαιόλαδο
λίγο δενδρολίβανο
5-6 τοματίνια
μια κουταλιά του γλυκού κάπαρη
όση από την γέμιση έχει περισέψει (αν έχει περισσέψει)
ένα κρεμμυδάκι φρέσκο μικρό
πραιρετικά λίγη τρούφα

Πρώτα ετοιμάζουμε την ζύμη για τα ραβιόλια ως εξής. Πλάθουμε το αυγό με το αλεύρι μέχρι να γίνει σφιχτή ζύμη. Ζυμώνουμε για κανά 10λεπτο τουλάχιστον. Μετά βάζουμε την ζύμη σε ζελατίνα και την αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 30λεπτά. Μετά αφού ρίξουμε λίγο αλεύρι στον πάγκο ανοίγουμε την ζύμη σε σχετικά χοντρό φύλλο - σαν να ήταν χοντρή σφολιάτα. Θα υποθέσω ότι ο αναγνώστης ξέρει πως να το κάνει - αν όχι ας ψάξει στο ίντερνετ - δεν είναι δύσκολο. Έπειτα κόβουμε την ζύμη σε τετράγωνα ή τρίγωνα ή κάποια άλλο σχήμα της αρεσκίας μας στο επιθυμητό μέγεθος.

Στο μεταξύ έχουμε ήδη φτιάξει την γέμιση ως εξής: ψιλοκόβουμε το σκόρδο και τα μανιτάρια και σε ελάχιστο λάδι τσιγαρίζουμε με το ολόκληρο πιπέρι για μερικά λεπτά. Όχι πολύ ! Βάζουμε την γέμιση ανάμεσα σε δύο κομμάτια ζύμης και καλύπτουμε. Προσεκτικά πιέζουμε τις άκρες καλά για να μην ανοίξει στο ψήσιμο. Έπειτα ρίχνουμε τα ραβιόλια σε καυτό νερό και αφήνουμε να ψηθούν μερικά λεπτά - δεν θέλουν πολύ ψήσιμο, συνήθως κανά 5λεπτο είναι αρκετό, ποτέ πάνω από 7λεπτά !

Στο μεταξύ σε καυτό τηγάνι με ελάχιστο λάδι ρίχνουμε τα τοματίνια κομμένα στα 2, την κάπαρη, το δενδρολίβαν και όση από την γέμιση έχει περισσέψει (εντάξει φροντίστε να μην περισσέψει πολύ.. απλά αν περισσέψει μην την πετάξετε, δεν είναι ωραίο να πετάει κανείς φαγητό). Τα ψήνουμε στο τηγάνι για ελάχιστα επίσης λεπτά - 2-4 είναι αρκετά. Σερβίρουμε τα ραβιόλια με τα υπόλοιπα υλικά και ρίχνουμε και το φρέσκο κρεμμυδάκι από πάνω ψιλοκομμένο και αν έχουμε φυσικά την τρούφα. Μπορούμε να ρίξουμε και λίγο τριμμένο τυρί αν θέλουμε από πάνω - εγώ έριξα λίγο τριμμένη Μετσοβέλα. Σημείωνω ότι δεν ρίχνουμε αλάτι πουθενά, το αντικαθιστά μια χαρά η κάπαρη και το τυρί.

Είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε καλά υλικά σε αυτήν την συνταγή - ειδικά η κάπαρη και τα μανιτάρια πρέπει να είναι καλής ποιότητας. Επίσης το αυγό να είναι ωραίο αυγό, χωριάτικο αν μπορούμε να βρούμε ή ελευθέρας βοσκής. Εϊναι πολύ σημαντική η γεύση του αυγού για να έχει ωραία γεύση το ραβιόλι μας.

Δράσεις, χρήσεις και ονομασίες της κάπαρης

Η κάπαρη είναι ένας πολυετής φυλλοβόλος θάμνος της οικογένειας των καπαροειδών που ευδοκιμεί σε ξερικές και ημιξερικές περιοχές και τη συναντάμε με διάφορα ονόματα από τόπο σε τόπο.
Άλλοι την αποκαλούν «κυνόσβατο», άλλοι «καπρία», άλλοι «μήλο του κόρακα», άλλοι «φιδόσκορδο», άλλοι «φιδοστάφυλο», άλλοι «θαλλία», άλλοι «πετραία», άλλοι «ολόφυτο», άλλοι «ιωνίτη», άλλοι «αείχλωρο», άλλοι «ιππομανές» και άλλοι «τριχομανές». Το πιθανότερο είναι ότι τα τόσα πολλά ονόματα τα έχει πάρει από τις τόσες πολλές ευεργετικές δράσεις που έχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Δείτε μερικές από αυτές: 
Mειώνει τον μετεωρισμό και τα πρηξίματα και έχει σημαντική αντιρευματική δράση.
Ο καρπός της, όταν πίνεται μαζί με κρασί για τριάντα μέρες, λιώνει τις σκληρύνσεις της σπλήνας.
Προκαλεί την ούρηση ενώ όταν πίνεται, βοηθά την ισχιαλγία, την παράλυση, τις ρήξεις νευρικών και μυϊκών ινών, προκαλεί την έμμηνο ρύση και αποβάλλει το φλέγμα.
Ο καρπός, αν βραστεί με ξίδι και γίνουν πλύσεις του στόματος, σταματά τον πόνο του δοντιού, ενώ αν δαγκώνεται με το πονεμένο δόντι το βοηθά.
Ο φλοιός της ρίζας ξερός ενδείκνυται σε όσα προαναφέραμε και καθαρίζει ακάθαρτο και σκληρυμένο έλκος.
Γίνεται κατάπλασμα μαζί με έμπλαστρο από αλεύρι ωμού κριθαριού στις παθήσεις της σπλήνας, και λιωμένη μαζί με ξίδι καθαρίζει τους λευκούς αλφούς.
Τα φύλλα και η ρίζα λιωμένα διαλύουν τα σκληρώματα και τα οιδήματα των αδένων του λαιμού, ενώ ο χυμός τους, αν ενσταλαχτεί στα αυτιά, σκοτώνει τα σκουλήκια μέσα σε αυτά.
Δυναμώνει το σπέρμα, καταπολεμά την ανικανότητα ενώ θεωρείται και αφροδισιακό.
Μειώνει τη χοληστερίνη, έχει αντιοξειδωτική δράση και ενισχύει το ανοσοποιητικό.
Διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος, τονώνει το αναπνευστικό ενώ δρα και ως εμμηναγωγό. Δίνεται στις έγκυες πριν τη γέννα για να προκαλέσει συσπάσεις στη μήτρα.
Υπάρχουν επίσης αρκετές αναφορές στη δράση της κατά της αρτηριοσκλήρωσης, και ως ανθελμινθικό (για καταπολέμηση παρασιτικών σκουληκιών).
Τέλος χρησιμοποιείται στα τσιμπήματα και το δάγκωμα φιδιών.

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014

Ριγκατόνι σε κόκκινη σάλτσα πάπρικας με κάπαρη κι ελιές


Υλικά:
για τα ζυμαρικά
500γρ. ριγκατόνι (ένα πακέτο)
νερό (5L για το βράσιμο)
50γρ. αλάτι
για τη σάλτσα
500γρ. χυμός ντομάτας εμπορίου ή 400γρ. φρέσκια ή 500γρ. κονκασέ
1 φλιτζ. ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσι
2 κ.γ. κάπαρη πλυμένη
½ κ.γ. πάπρικα καυτερή
⅓ φλιτζ. ελαιόλαδο
1 κ.γ. ζάχαρη
αλάτι (προαιρετικά)
½ κ.γ. πιπέρι 

Εκτέλεση:

*Για τις φρέσκες ντομάτες: ξεφλουδίζουμε και ψιλοκόβουμε. Εναλλακτικά, χρησιμοποιούμε 500γρ. ντοματίνια κομμένα στα τέσσερα.
Βάζουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί στην κατσαρόλα.
Ρίχνουμε στην κατσαρόλα τη ντομάτα, τη ζάχαρη και το πιπέρι, ανακατεύουμε και σιγοβράζουμε για 10 λεπτά από την ώρα που θα πάρει βράση.
Ρίχνουμε τις ελιές, την κάπαρη, την πάπρικα και σιγοβράζουμε για 5 λεπτά.
Παράλληλα βάζουμε το νερό για τα ζυμαρικά σε άλλη κατσαρόλα. Μόλις πάρει βράση το νερό ρίχνουμε το αλάτι και τα ζυμαρικά και ανακατεύουμε.
Στραγγίζουμε στον αναγραφόμενο στο πακέτο χρόνο, κρατάμε όμως λίγο από το νερό που βράσαμε τα ζυμαρικά, περίπου 4-5 κουταλιές της σούπας.
Προσθέτουμε στη σάλτσα που ετοιμάζουμε το νερό από τα ζυμαρικά και τα ζυμαρικά. Ανακατεύουμε καλά για 2 λεπτά να απορροφήσουν τα ζυμαρικά τη σάλτσα.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και σερβίρουμε.